MİZAH'ın sonundaki o sihirli iki harfin yani 'AH'ın peşine takılmış
uzun ince bir yolda, uzun ince bir mizah yolcusuyum!.. Bu anlamda 38 yıl geride
kaldı…
Bir derdim, bir sıkıntım olmasa ne işim olurdu "AH"la... Ama
MİZAH bu, eğer organikse, gerçekse sonunda hep "AH" var!..
Mizahın sonunda “AH” var, AHMAK’ın ise başında, laf aramızda şunu da
belirtelim ki; mizah, kendini dev aynasında gören ah’maklara boy aynası tutan
bir güzelliktir!..
"AH!" MİZAH bloğu da, bundan önceki çalışmalarımda olduğu
gibi mizahın sonundaki bu sihirli iki harfin izini sürecektir. Mizahın
sonundaki o iki harf, yani "AH" aslında ayağına, hayatına, yüreğine,
özgürlüğüne basılan insanın AH'ıdır!..
Mizahın elindeki en güçlü 2 harftir aslında "AH!" mizahın
özgür, bağımsız, muhalif sesinin çığlığıdır belki de...
Dile kolay, bu topraklarda 150 yıla yaklaşan "basılı", 800
yılı bulan "sözlü" bir mizah geleneği var, istenirse bunun bile
öncesi var, bu gelenek dönem dönem ağır baskılara, zulme, sansüre uğrasa da,
geri düşer ya da popüler kültüre yenik düşer gibi dursa da, aslında ne mizah ne
de sonundaki "AH" tükenir...
İnsan tükenir ama mizah tükenmez!..
Mizah sonundaki AH'ından aslında hep hayat bulur...
O halde yeni bir "Cihan Demirci Bloğu" olan
"AH!"tan tüm gerçek mizah dostlarına, mizahseverlere, mizahçılara
'AH'LAR DOLUSU YÜREKTEN BİR MERHABA!..
“AH”IMIZ TUTSUN DİYE ÇIKTIK BU KEZ YOLA!..
CİHAN DEMİRCİ (AH! - 14 Kasım
2016)
